Teslim Abdal’dan deyişler:

Mürşide varmağa talib olursan

İbtida insandan rehber isterler

Verdiğin ikrara doğru gelirsen

Aht ile peymandan rehber isterler

Mürşidin nazarı müşkülü seçer

Kâmil olan rehber Sıratı geçer

Can kuşu kafesten akıbet uçar

Tenden uçan candan rehber isterler

Mürşidin var ise olursun insan

Mürşidin yok ise kalırsın hayvan

Arasat gününde kurulur mizan

Açılan mizandan rehber isterler

Muhammed Ali’nin nurun görmeğe

On iki İmamların yolun sormağa

Erenlerin divanında durmağa

On iki erkândan rehber isterler

Şah-ı Merdan bir yol kurmuş kuluna

Yola giden rehberinden biline

Gitmek ister isen mü’min yoluna

Din ile imandan rehber isterler

Marifet babına girmek dilersen

Hakikat güllerin dermek dilersen

Erenler sırrına ermek dilersen

Ahd ile peymandan rehber isterler

Teslim Abdal söyler bu hikâyeti

Nefsini bilmektir gücün gayreti

Yirmi dokuz huruf yedi ayeti

Bilmeye insandan rehber isterler

-----------------------------------------

Canım kurban olsun senin yoluna.

Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Söylenirsin cümle âlem dilinde.

Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Terâzinin bir ucunda Haydar oturur.

Yanı sıra cümle ümmet yetirir.

Elinde de yeşil sancak getirir.

Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

Mümin olanların çoktur cefâsı,

Âhirette olur zevki sefâsı.

Onsekizbin âlemin mustafâsı,

Adı güzel kendi güzel Muhammed.

Sen bir Peygambersin şeksiz, gümansız.

Sana inanmayan dinsiz, îmansız.

Teslim Abdal neyler dünyayı sensiz.

Adı güzel, kendi güzel Muhammed.

-----------------------------------------

Genc Abdal’dan deyişler:

Dergahına geldim niyaz eyledim.

Medet Allâh, Yâ Muhammed, Yâ Ali.

Aşkın kitabından avaz eyledim.

Medet Allâh, Yâ Muhammed, Yâ Ali.

Nideyim sefâyı, zevki dünyada,

Budur murâdımız ind-i Hudâ'da.

Yarın mahşer günü koyma cezâda,

Medet Allâh, Yâ Muhammed, Yâ Ali.

Niyazım var üstâdıma, pirime.

Salavât eylerim destigirime.

Katarından, dîdârından ayırma.

Medet Allâh, Yâ Muhammed, Yâ Ali.

Genc Abdal'ım özüm Hakk'a bağlarım.

Coşkun sular gibi akar çağlarım.

Eşiğine yüzüm sürer ağlarım.

Medet Allâh, Yâ Muhammed, Yâ Ali.

-----------------------------------------

Dostum Muhammed'dir hak habîbullâh,

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Cihâna geldiler sırr-ı sırrullâh,

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Hasan Muhammed'dir, Hüseyin Ali.

Şah İmam Zeynel'e demişiz belî.

Muhammed Bâkır'ı sevdik ezelî.

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Enbiyâ, evliyâ onlara âşık.

Verdiler ikrârı oldular tanık.

Hak mezhebi İmâm-ı Cafer-i Sâdık.

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Mûsâ-i Kâzım'dan kuruldu erkân.

Şah İmam Rızâ'dır pîr-i Horasan.

Takî ile Nakî mümine îmân.

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

Hasanül Askerî server-i âlem,

Muhammed Mehdî'dir sâhibul kerem.

Genc Abdâl zikret dilinde her dem.

Söylersen Muhammed, Ali'den söyle.

-----------------------------------------

Ezel-i ezelden öteden beri

Sevdikçe sevesim geldi pîrimi

Çekerim cevrini andan ötürü

Sevdikçe severim geldi pîrimi

Sevdikçe severim ben anı çoktan

Sevdiğini Allah var eder yoktan

Geçerim varımdan ayrılmam Haktan

Sevdikçe sevesim geldi pîrimi

El ele el Hakka buyurdu Allah

İnandım Pîrime Allah eyvallah

Pirim Allah dostum Allah, hüvallah

Sevdikçe sevesim geldi pîrimi

Genc Abdal Sultan Şuca’ kuludur

Cennet bahçesinin gonca gülüdür

Pîrim nazar kıldı, sanma delidir

Sevdikçe sevesim geldi pîrimi

-----------------------------------------

Ey benim mürşidim nûr-i cemâlim

Pîrim cemâlini göresim geldi

Kaldır nikabını lütf eyle şâhım

Pîrim cemâlini göresim geldi

Bir ismin Ali’dir Hayder-i Kerrar

Hasen Hulk-i Rizâ ey zât-ı envar

Hüseyin şâhımdır mü’mine didar

Pîrim cemâlini göresim geldi

İmam Zeynel’abâ Muhammed Bâkır

Keremler kânıdır ol İmam Câ’fer

Nola bir kez hüsnün kâ’be’sin göster

Pîrim cemâlini göresim geldi

Kâzım Musâ, Takî, Nakî, Askerî

Muhammed Mehdî cümlenin bihteri

Murâdım isterem bilmezem gayrı

Pîrim cemâlim göresim geldi

Genc Abdal da güzel söyledi hâlin

Erenlerden almış feyz u kemâlin

Ey imamlar şâhı göster cemâlin

Pîrim cemâlini göresim geldi

-----------------------------------------

Pir Mehmed’den bir deyiş:

Eğer benim âh-u zarım sorarsan,

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

Bu cihanda külli varım sorarsan,

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

A sevdiğim sensiz bir an olamam.

Şâd olup da sensiz bir dem gülemem.

Senden özge bir yardımcı bilemem.

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

Derdin bana yeter, derman istemem.

Hükmün yeter, aslâ ferman istemem.

Göster dîdârını gılman istemem.

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

Sensin âşıkların dîni, îmânı,

Müminlerin can içinde hem cânı.

Duvazda okurum Oniki İmâm'ı.

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

Pir Mehmed'im eder hazar isterim.

Mürşidimden himmet, nazar isterim.

Malım dökmekliğe pazar isterim.

Allâh bir, Muhammed, Ali sevdiğim.

-----------------------------------------

Aşık Fedayi’den deyişler:

Neyleyim dünyayı, şanı, şöhreti.

Âh Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Aldı beni İmamların firkati.

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Matem aylarında artar firakım.

Âh-u nâlan etmek benim merakım.

Nâr-ı iştiyaktan yanar yüreğim.

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Zârım işitenler kaldılar ta'na,

Dediler teselli gerektir sana.

Yüz bin öğüt versen kâr etmez bana.

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Cihan benim olsa şâd olup gülmem,

Dest uzatıp çeşm-i giryânım silmem.

Çilekeş dervişim sefâyı bilmem.

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Firdevs bahçesinin kırmızı gülü,

Ben âşığım, oldum O'nun bülbülü,

Görünür gözüme Kerbelâ çölü,

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Gönül murgu seyrangâha çıktıkça,

Kerbelâ'dan şehitlere baktıkça,

Ilgıt, ılgıt al kanları aktıkça,

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Arş-ı semâvâtta gördüm nûrunu,

Aşkına düşenler verir varını.

Ali oğlu, Muhammed'in torunu,

Âh Hüseyin deyü ağlar gezerim.

Fedâyi dervişim derdi veremdir.

Cihanda kâm ehli olanlar kimdir?

Geceyle, gündüzüm derd ile gamdır.

Ah Hüseyin deyü ağlar gezerim.

-----------------------------------------

Mâh-ı Muharrem'de mümin olanlar,

Âh Hüseyin deyu zâr eder ağlar.

Yasın çekip bahr-ı ummâna dalanlar,

Ah Hüseyin deyu zâr eder ağlar.

Âşığ-ı şeydâlar figana başlar.

Zâr eder iniler dağlarla taşlar.

Deryada balıklar, havada kuşlar,

Ah Hüseyin deyu zâr eder ağlar.

Yedi iklim, kevn-i mekan dört köşe,

Cümle âlem taaccuptur bu işe.

Deryalar mevc vurup gelir hurûşa,

Âh Hüseyin deyu zâr eder ağlar.

Fedâyî'nin başı Hünkâra bağlı,

Kerbelâ nârından ciğeri dağlı.

Muhammed'in torunu, Ali'nin oğlu.

Âh Hüseyin deyu zâr eder ağlar.

-----------------------------------------

Şah Hatayi’den deyişler:

Gönül ne gezersin seyran yerinde

Âlemde her şeyin var olmayınca

Olura olmaza dost deyip gezme

Bir ahdine bütün yâr olmayınca

Yürü sôfi yürü, yolundan azma

Elin gıybetine kuyular kazma

Varıp her dükkânda metaın çözme

Yanında mürşidin var olmayınca

Kalktı havalandı gönlümün kuşu

Kavga, gıybet etmek kötünün işi

Üstadın tanımaz bunda her kişi

Anın kim mürşidi er olmayınca

Varıp bir kötüye sen olma nöker

Çarhına değer de dolunu döker

Ne Hüdâ’dan korkar, ne hicap çeker

Bir kötüde namus; âr olmayınca

Şah Hatayi ’m edem bu sırrı beyan

Kâmil midir cahil sözüne uyan

Bir baştan ağlamak ömredir ziyan

İki baştan muhip yâr olmayınca

-----------------------------------------

Gel tâlip Pîr’den rızâsız yürüme

Sakın seni üstadın kabul eylemez

Farkla dur, otur, mîzanla yürü

Sakın Sultân kapıda kul eylemez.

Bu yol tâ ezelden Kaalû Belî’dir

Benliğinden geçen Hakk’ın kuludur

ŞAH HATÂYÎ cümlemizin halidir

Vefâsından cefâsın bol eylemez.

-----------------------------------------

Dün-ü gün isteğim budur Hüdâ’dan

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Dâima ayırma beni izinden

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Mürşide hile olmaz doğru gelinür

Yalanın bünyadı yoktur, delinür

Her ne ister isen anda bulunur

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Yedi yerde İmam Câfer makamı

Verdiler elime çün ezkârımı

Nakd elinde Şeyh Safî’nin makamı

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Muhammed Ali’in doğru erkânı

Mürşidine var ki göresin seni

Mürşidin gemidir, tâlip yelkeni

Mürşidimden gayrı nem var benim de

Bu sözü söyleyen Sultan Hatayi

Hatayi ‘den gayrı kim var gedâyî

Salarım üstüne bin bir kazayı

Mürşidimden gayrı nem var benim de

-----------------------------------------

Gönül ne durursun sen varsana

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Varıp eşiğine yüzün sürsene

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Mürşidin arayan gitti arayı

Arayanlar buldu derde çareyi

Yüzbin okur ise akda karayı

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Bu dünyada durdukça eğer dursan da

On dünya dolusu kitap görsen de

Her harfine binbir mana versen de

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Halil yaptı Kâbe’yi oldu delil

Farz oldu varmayanlar oldu melil

Muhammed’e rehber oldu Cebrail

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

Hatayi sözün manisin ver dedi

Yar ile ettiğin ahde dur dedi

Cebrail, Musa’ya Hızır’a var dedi

Mürşid-i kâmile varmayınca olmaz

-----------------------------------------

Aşık Veysel'in Son Şiiri

Selam saygı hepinize
Gelmez yola gidiyorum
Ne şehire ne de köye
Gelmez yola gidiyorum

Gemi bekliyor limanda
Gideceğim bir ummanda
Gözüm kalmadı cihanda
Gelmez yola gidiyorum

Esim dostum yavrularım
İşte benim sonbaharım
Veysel karanlık yollarım
Gelmez yola gidiyorum

Ölümünden kısa bir süre önce oğlu Ahmet Şatıroğlu'na yazdırmıştır. 

Copyright © (( Munzurca )) Dersim - Munzur - Zazaki Tüm hakları saklıdır.

Yayınlanma:: 2007-03-31 (468 okuma)