dersimli olmak

orhanyldz · Yeni Dost Kayıt: 19 Ağustos 2006 Mesajlar: 7

Reklamlarımız Destekcilerimiz

Önce kısa bir anı arkadaşlar

Dersim 38 yılı HOPIK tepesinde düz ovalık bir alan…
“….çeşitli mezralardan getirilenlerle beraber yaklaşık 365 kişiymişiz. O sırada, tüfeklerin, makinelerin namlularına namlularına karşı; kucaklardaki bebelerle ölüm bekleyen anaların, babaların, eli kınalı gelinlerin beyinlerinde; hangi korkuların, hangi duyguların oluştuğunu, sizlerde biraz hayal edebilirsiniz. Çocukların, duygularını ve gözlerinden okunan korkularını yazıya dökmek kolay değildir. Namlulara bakan gözler, namlulara bakan DERSİMLİ canlar, terledi. Çocuklar korkudan annelerine sokuldu. Etrafı genç Türkiye Cunhuriyeti’nin “kahraman” askerleriyle çevirili olan bu dersimin 365 insanı, 365 kadın, erkek, çocuk, bebe, yaşlı insanları korku içinde üzerilerine çevrilmiş olan “kahraman askerlerin” elinde duran çeşit çeşit silahlardaydı.
Bu korkular içinde ne kadar zaman geçti, nasıl oldu, kim emir verdi bilmiyorum. Ama şunu hiç unutmuyorum: gök gürlemesi gibi bir gürültü oldu. Makinelerle, beşlilerle ve mavzerlerle tarandık. Ananlar, kurşunlardan bebeleri ve çocukları korumak için üstlerine kapandılar. Etrafta sadece tüfek ve insan çığlıkları duyuluyordu. Bir süre sonra tüfek sesleri kesildi geriye sadece insanların acı çığlıkları ve feryatları kaldı. Ve bu feryatlara hem yer gök ve dağlarımız, hem de bu dağlardaki evliyalarımız, ermişlerimiz şahittir. Ey MUNZUR BABA,ulu bir dağ olarak sizde şahitsiniz….”

Yukarıda yazılanlar gerçektir canlar o kıyımdan şans eseri kurtulan bir çocuğun anlatımıdır. İşte dersimli olmak, o gurur duyduğumuz göğsümüzü gere gere gezmemize vesile olan dersim böyle günler yaşadı. Yukarıda yazılanlar bir umman denizinde ufak bir damlanın tarifidir. Daha yaşanan nice acılar vardır. Ve hala dün gibi tazedir. Günümüze dönersek arkadaşlar 38’de inandığı değerlere, inandığı toprağa, helal gelmesin diye savaşan, direnen ve nihayetinde katliama uğrayan, sürülen insanlarımıza layık olabiliyor muyuz. Bu soru öncelikle kendimedir, sonrada siz DERSİMLİYİZ sitesi katılımcılarınadır. Bakın canlar devlet 38’de topu, tüfeğiyle, süngüsüyle DERSİME sefer düzenledi canımızı aldı, insanlarımızı toprağından etti, kültürümüzü, inancımızı yok etmek istedi. Artık devlet topuyla, tüfeğiyle değil pisliğiyle yoz kültürüyle, fuhuşuyla, esrarıyla, ve en sonda BARAJLARIYLA dersimi içten yok etmek istiyor. Canlar belki ilerde yazlarıda olsa gidip hasret giderebileceğimiz bir dersim olmayacak, belki bizden sonraki kuşak dersimin ne demek olduğunu dersimli olmanın ne demek olduğunu bilmeyecek, çünkü dersimi hiç yaşamayacak. O yüzden BİRŞEYLER YAPMAK ZORUNDAYIZ. Evet şimdi eminim ki bir çok arkadaşım “dersimlilerde birlik yok ki” deyip işin kolay yolunu bulup sorumluluktan kaçacağını düşünecektir. Evet haklısınız dersimlilerde birlik yok, ama benim kişesel olarak bizleredir. Biz birey olarak birlik oluşturmak için, insanlarımızı bir araya getirmek için neler yaptık.( elbetteki bunun için bir şeyler yapan arkadaşlar vardır.sözüm onlara değildir.). Bizler yani dersimliler yani radyomuzda sürekli dersim ezgileri istenler, dersimli olmakla gurur duyan arkadaşlar bizler ne yaptık. Bakın sadece forum sayfalarına oraya yazılan birçok sorunumuza bile doğru düzgün fikir belirten yok. Soruna ve de çözüme dair bir açılım getirebilen kaç kişi var. Ha bu demek değil ki forumlara bir şeyler yazılınca sorunlarımız hallolacak, ebetteki bunu iddia etmiyorum. Ama işte en basitinden bakınca bile ne kadar duyarlı olduğumuz ortaya çıkıyor.

Kusura bakmayın lafı uzattım. Ama canlar YARIN ÇOK GEÇ OLABİLİR.

BİZLER İÇİN DERSİM;
Duasında “ya hag, Ave hometa hobı xelesne; Aze maki,hometa ho sane” diyen ve kendi iyiliğini, bütün bir insanlığın iyiliğinde gören hümanizmin adıdır.
DERSİM: Bunca kıyıma, kırıma ve talana rağmen kendini küllerinden yaratan anka kuşunun adıdır.
DERSİM: Darağacına giderken asaleti ile, celladına saygı uyandıran “SEYİD’imizin” kutsal hatırasıdır.
DERSİM: Umudumuzu en yitirdiğimiz anda yönümüzü dönüp hayat bulduğumuz anamızın ak sütüdür.
DERSİM: Yangınlara direnen meşe ağacındaki inattır, gövdesindeki hayattır.

ÇOK GEÇ OLMADAN DERSİM İÇİN BİRŞEY YAP

DersiMVataN · Tarih: Cmt Şub 17, 2007 11:38 pm Mesaj konusu:

Dersim Halkı O kadar Zulm Gördü O kadar Eziştey gördü Her bakımdan . Ben szie bi istatistik vereyim 1938 Sürügününden Önce Dersimin Nufusu 110 Bin Civarı sanılıyor Ve bu 110 bin İnsanımızın 70 bini Batıya Göçç ettiriliyor .Bu göç eden insanların cir cogu geri gelemyior bir cogu tolum baskaısı altında simile ediliyor. Bir Cogu yiyiecek ekmek bulamıyor Oglunu okutmak için elinden Geleni Yapıyor.. Ama simdi Gördügümüz Dersim İnsanı olmuş vurdumdumaz.. olmuş Duygusuz.. Once hep DUsunurdum Dersim neden Herkes Sever diye kendimce verdidigim yanıt Hep İnsanıydı Ama Şimdi Görüyorumda Üzülmemek elde deil ... Daha Söylenecek ÇOOK Şey war ama ...
Üye

[/center]

nehir · Tarih: Çrş Şub 21, 2007 10:38 am Mesaj konusu:

Reklamlarımız Destekcilerimiz

BEN KENDİ ADIMA GURURLUYUM DERSİMLİ OLMAKTAN.. MÜCADELECİ BİR TOPRAKTAN GELMEKTEN...ÖYLE GÜZEL BİR YÜREKLİ İNSANLARIN İÇİNDEN GELMEKTEN GURURLUYUM ...VURDUM DUYMAZDA DEGİLLER SADECE CARESİZLER İMKANLARI YOK.. DERSİM İNSANLARI HEP HARCANDI İNSANLARIN BİR YANDAN UMUDU VE MÜCADELESİ KIRILDIGI İÇİN CEKİMSERLER... YA DÜŞÜNÜN BU NE KADAR BASKICI AYRIMCI BİR TOPLUM VE DEVLET ..OGLU ÖLDÜGÜ İÇİN ANAN BİR ANNEYE CEZA VERİYORLAR.. BİRŞEYLERİ PROTESTO EDİYORLAR AMA YAKA PAŞA KARAKOLLARA VE YARGILANMADAN YILLARCA YATANLAR .BİR FESTİVALLAERİ YAPMAYA DEVLET MÜDAHALESİ DAHA NE VURDUM DUYMAZLIGI ARKADAŞLAR... BEN KENDİ ADIMA VURDUM DUYMAZ DEGİLİM VE CEVREMDEKİ BÜTÜN DERSİMLİLERDE ÖYLE ..HERŞEYE RAGMEN İNADINA DERSİM DİYORUM...
Üye

hayatı kendim için yaşamıyorum. ve korkmuyorum
hiç birşeyden. başıma gelecekleri de biliyorum.
herşeye rağmen düşmana inat yaşayacağız.
Yarın bizim çünkü...