 |
|
 |
 |
| Katletmekle Bitiremessiniz |
 Devrimci Halk Kurtuluş Cephesi Dersim kırsalında Cephe gerillalarının devlet güçleriyle girdiği çatışma sonucunda şehit düşmelerine ilişkin bugün, 11 Nisan´da bir açıklamada bulundu.
DHKC'nin 367 No'lu açıklamasını olduğu gibi yayınlıyoruz;
"Katletmekle Bitiremezsiniz!
Dersim'de dört savaşçımızı şehit verdik;
Zafere kadar silahlarımız hep elimizde olacak!
30 Mart-17 Nisan arası, Devrim Şehitlerimizi Anma ve DHKP'nin Kuruluşunu Kutlama günlerimizdir. Şehitlerimizi anarken, yeni şehitler verdik Dersim'de.
8 Nisan'da Dersim'in Hozat ilçesi kırsal alanında oligarşinin askeri güçleriyle gerillalarımız arasında çıkan çatışmada, dört Cephe gerillası şehit düşmüştür. Şehit düşen savaşçı yoldaşlarımızın adları, Ergani Arslan, Gülender Çakmak, Yunus Gündoğdu ve Solmaz Demir'dir.
Devrim yolu, Kızıldere'den bu yana kanlarımızla kızıllaşmaya devam ediyor. Bu yola en son, Ergani, Gülderen, Yunus ve Solmaz yoldaşlarımızın kanları döküldü. Onlar bu yolda verdiğimiz şehitlerin ilki değillerdi, son da olmayacaklar. Savaşmaya devam edeceğiz. Devrim yolunda düşen her gerilla, savaşı sürdürme, zafere ulaşma kararlılığımızın kanıtıdır. 37 yıllık tarihimiz gösteriyor ki, yeryüzünde ve ülkemizde, bu iradeyi kıracak hiçbir güç ve irade yoktur. Kurtuluşa kadar savaşacağız.
Oligarşi, 12 Mart *****asından beri devrimcilere karşı katliam ve imha politikasını sürdürüyor. Düşünün, o günden bu yana, onlarca katliam, yüzlerce infaz, binlerce faili meçhul gerçekleştirildi devrim güçlerine karşı. Meydanlarda, evlerde, işyerlerinde, dağlarda, zindanlarda, sokaklarda, binlerce devrimci sorgusuz sualsiz infaz edildi. *****hurbaşkanından karakol polisine, generallerden polis şeflerine, mahkemelere kadar, bütün düzen kurumları ve yetkilileri, devrimcileri yoketme politikasını ittifak halinde sürdürdüler.
Peki ne oldu? Bizi katlederek hangi sorunu çözdü oligarşi? Bizi katlederek kimlere hizmet etti?.. Devletin ordusu ve polisi, halk kurtuluş savaşçılarını katlederek, hiçbir sorunu çözmemiş, hiçbir çelişkiyi halletmemiş; ama sömürücü asalak sınıfları ziyadesiyle memnun etmiştir.
Herhangi bir sorunu çözmek için değil, ülkemizin daha yaşanılır bir ülke olması için değil, daha fazla adalet ve özgürlük için değil; tam tersine; sömürücüler daha fazla sömürebilsinler diye katlediyorlar kurtuluş savaşçılarını. Bizi katlederek zengini daha zengin, yoksulu daha yoksul yapan düzenlerini sürdürüyorlar. Fakat infaz, katliam politikası, oligarşinin kendi açmazıdır. Çünkü biz yok olmuyoruz. Yok edemediler ve yok edemeyecekler. Bu alçak ve adaletsiz düzeni daha fazla sürdürmelerine son vereceğimiz gün de gelecek.
Erganiler, Gülenderler, Yunuslar ve Solmazlar, bunun için savaşıyorlardı, onlar şehit düştü, savaşlarını o güne ulaşana kadar sürdüreceğiz.
O güne kadar, ülkemizin dağlarında ve şehirlerinde gerilla hiç eksik olmayacaktır.
Bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizme varıncaya kadar silahlar, hep elimizde olacak. Çünkü emperyalizmi kovmanın, faşizmi altetmenin ve kapitalist sömürüye son vermenin silahlı mücadeleden başka yolu yok. Var diyenler halkı ve kendilerini aldatıyorlar. Kurtuluşu istiyoruz ve bunun için mümkün olan tek yolda, devrim yolunda ilerliyoruz.
Şehit düşen yoldaşlarımızın özgeçmişleri:
Ergani ARSLAN, 10 Eylül 1981'de Mehmet Dede Obruk Köyü, Dodurga/Çorum doğumludur. Babası Kürt, annesi Türk milliyetindendir. Emekçi bir ailenin çocuğudur. İlkokuldan sonra hep çalışmıştır. Mesleği fırıncılıktır.
1996'da çalışmak için Almanya'ya gitti. Bu dönemde Kurtuluş dergisini okumaya başladı. Bir süre sonra kendi deyişiyle "Kurtuluş gibi düşünmeye başladığını" farketti. Almanya'da "kaçak" olarak bulunduğu için o dönem eylemlere katılamasa da, sonunda kesin kararını vererek, 1999'da örgütlü mücadeleye katıldı. Bu tercihi için daha sonraki bir yazısında şöyle diyecektir: "Örgütlü mücadeleyi seçmemdeki neden haksızlığa olan tahammülsüzlüğümdür. İkincisi devrimcilerin sıcak ve içtenlikleri beni mücadeleye çeken nedenler olmuştur. Doğru ve yapılması gerektiğine inandığım için örgütlü mücadeleye katıldım."
Dortmund ve Duisburg'da demokratik faaliyetlere katıldı. Dernek, dergi, kampanya, gece çalışmalarında görev aldı. Başından beri gerilla olma isteği vardı. Hiçbir zaman kendini sınırlamadı. "Yapamam" veya "hayır" gibi bir tutumu olmadı hiç. Çünkü, kendini mücadelenin her zaman en önünde gördü. Her zaman daha iyisini yapma çabası içinde oldu.
Ergani yoldaşımız, Hareketin kendisi için ne ifade ettiğini şu sözlerle anlatıyordu: "Hareket benim için umuttur. Halkımızı kurtuluşa götürecek öncüdür. Anadolu toprakları üzerinde isyanın adı olmuştur. Kararlılığın, ölüp teslim olmama geleneğinin mirasçısıdır. Kurtuluşa giden bir yoldur hareket. Benim için bir öğretmen, bir ailedir. Sevdanın en güzelidir. Ne mutlu ki böyle bir hareketimiz var, ne mutlu ki Parti-Cepheli olma onurunu yaşıyorum..."
Halkın kurtuluşu için dağlardaydı. Kurtuluşa giden yolda ölen ama teslim olmayanlar geleneğine yeni bir halka ekleyerek ölümsüzleşti.
*
Gülender ÇAKMAK, 2 Nisan 1973, Çorum doğumludur. İlk, orta ve liseyi Çorum'da okudu. 1993'de Dicle Üniversitesi, Kimya Eğitim Fakültesi'ne girdi. Ve mücadeleye de üniversite yıllarında, 1995'de başladı. TÖDEF çalışmaları içinde yer aldı. Onun örgütlü olduğu, kavgaya başladığı dönem, Diyarbakır'da dört TÖDEF'linin katledildiği dönemdi. O buna rağmen, kavgaya adım atıyordu. Dicle Üniversitesini de mücadele etmek istediği için seçmişti zaten.
Kendini ısrarla ve istikrarlı biçimde geliştiren Gülender, bölge çapında görevler üstlendi. Ünüversite yıllarında birçok kez gözaltına alındı. TÖDEF'in yaz kampından gözaltına alındığında Adana Kürkçüler hapishanesinde 3 ay tutuklu kaldı. 3. Sınıfta iken devrim mücadelesine daha çok şey katabilmek için okulunu terk etti. Bir süre sonra İstanbul'da illegal alanda istihdam edildi.
Gençlik örgütlenmesi içinde birlikte mücadele ettikleri yoldaşı Yusuf ARACI ile sözlüydüler. Yusuf Aracı, hatırlanacağı gibi, 26 Mart 2003'de ölüm orucunda şehit düştü. Gülender, Dersim dağlarında Yusuflar'ın direnişinin mirasçısı olarak savaşıyordu.
Hareket onun için şunları ifade ediyordu: "Türkiye devrimini gerçekleştirecek, halkı kurtuluşa götürecek tek yol olarak görüyorum Hareketi. Hareket benim için adaleti, onuru, eşitliği, özgürlüğü ifade ediyor."
İşte bunun için dağlardaydı. Bunun için silaha sarılmıştı. Halkın kurtuluş savaşında, bir özgürlük savaşçısı olarak ölümsüzleşti.
*
Solmaz DEMİR, 25 Nisan 1984 doğumludur. Dersim Hozat, Taçkirek Köyünde doğdu. Ortaokulu bitirmiş, bir emekçi olarak kadın kuaföründe çalışıyordu. Devrimcileri yakından tanıdıktan sonra devrimci olmaya karar verdi. 16 Eylül 2006'da gerillaya katıldı. Tanıdığı devrimciler gibi, bağımsızlık, demokrasi ve sosyalizm için savaştı, devrim savaşçısı olarak ölümsüzleşti.
*
Yunus GÜNDOĞDU, 5 Ocak 1980, Dersim, Çemişkezek Fotogçayır doğumludur. Bir emekçiydi Yunus. 2002 Şubatında oligarşinin ordusunda askerlik yaptı. Askerliğini Ankara İl Jandarma'da yapan Yunus, Ankara Numune Hastanesi'ne nöbete götürülüyordu. İşte orada ölüm orucu direnişçileriyle tanıştı ve o dönem devrimci olmaya karar verdi.
Askerliğini bitirdikten sonra 2004 yılı başlarında İstanbul İkitelli'de örgütlü mücadeleye katıldı. İkitelli, Esenler, Nurtepe semtlerinde gecekondu yoksullarının mücadele ve örgütlenmesinde yeraldı. Esenler Temel Haklar'da çalışmalar yürüttü. 2004 Kasımında Esenler'de tutuklandı. Yunus, 2006 Nisanında tahliye oldu ve Nurtepe'de mücadeleye devam etti.
2005 Sonunda özel bazı nedenlerden dolayı hareketle ilişkisi kesilen Yunus'la, 2006 Ağustosunda gerilla birliğimiz ilişki kurdu. Bunun ardından Yunus gerillaya katılma talebinde bulundu ve o da 18 Ağustos'ta gerillaya katıldı. Oligarşinin ordusunda askerken tanımıştı devrim düşüncesini. Halkın kurtuluş cephesinde bir savaşçı olarak halkının kurtuluş kavgasında ölümsüzleşti.
Şehit yoldaşlarımızın hesabını oligarşiden soracağız!
Devrimci Halk Kurtuluş Cephesi, Erganiler, Gülenderler, Yunuslar ve Solmazlar'ın kanlarıyla daha da kızıllaşan ve daha aydınlanan yolda savaşını sürdürecek.
Kurtuluşa Kadar Savaş!"
|
| Tarih: 12.04.2007 Saat: 23:33 Gönderen: DersiMVataN |
|
 |
 |
|
 |
 |
|
| |
Ortalama Puan: 0
Toplam Oy: 0
|
|
|
